Çocukların bize emanettir…

-hala komşuların bile ağlıyor sana-

Sen bu cefaya nasıl dayandın?

Yüreğin kırgındı, bilirdim ama,

Onu bile sen bizlerden sakladın

Sabır taşı olsa çatlardı abla…

Hep mutlu sanırken seni biz meğer,

Ne çok dertlerle savaştın abla.

Nasıl dayandın ki o acılara

Yıllarca ilaçlarla yaşadın abla…

Gülen yüzün bize bir maske miydi?

Ağlayan gözlerin sır mıydı abla?

Nasıl unuturuz seni bilmem ki,

Anıların dolaşırken her yanımızda…

Bir tanemizdin sen, koca çınardın.

Gölgene sığınırdık en zor anlarda.

Kol kant gererdin, hiç yok demezdin,

Ne istesek hemen yapardın abla…

İnan isyan değil bu yazdıklarım.

Ömür boyu sürecek özlemdir abla.

Kabrinde rahat uyu ve bil ki artık,

Hayatını adadığın evlatların emanet bana…

Temmuz, 2019.

YORUM EKLE