banner6

Esnaf batıyor, kriz büyüyor

banner37

Mesarya’nın göbeğindeki Geçitkale esnafı, pandemi nedeniyle ortaya çıkan sıkıntılar, kur yükselişi, elektrik ve akaryakıt zammı karşısında kârsız iş yapmaktan kan ağladıklarını, ne yapacaklarını da bilemediklerini söylüyor:

Esnaf batıyor, kriz büyüyor
banner150 banner151 banner143

Sedef BOŞNAK

Mesarya’nın en büyük köylerinden biri olan Geçitkale’deki esnaf, pandemi nedeniyle ortaya çıkan sıkıntılar, kur yükselişi, elektrik ve akaryakıt zammı karşısında kârsız iş yapmaktan adeta kan ağlıyor.

İş yapamamaktan yakınan esnaf, ülkede peş peşe, iğneden ipliğe kadar hemen hemen her şeye yapılan zamma büyük tepki gösterdi.

Esnaf, “Pahalılık hız kesmiyor. Yetişemiyoruz. Kriz büyüyor. Kur, akaryakıt ve enerji maliyetlerinin birlikte yükselmesi bizi bitirdi. Batıyoruz. İş yerlerimize alıcı yok. İflasın eşiğindeyiz. Ne yapacağımızı bilmiyoruz, perişanız” dedi.

Maliyetlerin arttığını, satışların düştüğünü anlatan küçük esnaf, kârsız iş yaptıklarını belirterek, alım gücü düşen vatandaşın zaruri ihtiyaçlarını dahi kısıtlı aldığına dikkat çekti.

Alışverişe çıkan vatandaşın pahalılıktan ötürü ihtiyaçlarını alamadığını, alsa dahi kiloyla değil taneyle aldığını ifade eden esnaf, yurttaşın sıkıntıda olduğuna vurgu yaptı.

Ne dediler?... Ne dediler?... Ne dediler?...

Cemal Güçeri:

“52 yıllık esnafım. 18 yaşımdan beridir market işletiyorum, 70 yaşımdayım. Hayatımda böyle pahalılık, peş peşe zam görmedim. Elektriğe yapılan zam bizi bitirecek. Hükümet bizi korumalı. Boğazımıza ip geçirdiler, günden güne sıkıyorlar. Nefes alamıyoruz, ölmemize az kaldı. Zam öncesi 8-10 bin TL aylık elektrik ücretini ödeyemezken, zam sonrası gelmesi muhtemel 16 bin TL’yi nasıl ödeyeceğim? İki çalışanımı nasıl ödeyeceğim? Dükkana nasıl mal alacağım? Marketi satışa çıkartım, alıcı gelmedi. Bu zamanda kimsede para yok, kim gelecek? Sonum iflas. Alım gücü sıfırlanan halk perişan, borç batağında. Asgari ücret artmış, hikaye. Bir iki hafta önce Lefkoşa’ya 50 TL’ye giderken şimdi 150 TL’ye giderim. Tüp 80 TL’yken 7 TL kâr alırdık. Şimdi 200 TL oldu, 10 TL kâr verir. 10 TL’nin 2.5 TL’sini mazot, 4 TL’sini kredi kartı satışlara komisyona verir, 4 TL’ye hamallık yapıp, tüp gaz satardık. Şeker, yağ alamaz hale geldik. Ayakta durmaya çalışıyoruz. Teraziye 2 tane salatalık koyduğumu bilirim. Adam temel ihtiyacını alamaz. Aldığım elma, muz, domates ve yeşilliğin yarısını atarım. Satamam.”

İhsan Durmaz:

“40 yıllık esnafım, böyle zor gün böyle sıkıntı yaşamadım. Umutsuz ve çaresiziz. Oğlumla birlikte ayakta kalabilmek için direniyoruz. Hem biz hem de halk çok zor günler yaşıyor. Zamların hızına yetişemiyoruz. Ne yapacağımızı bilmez haldeyiz. Önümüz karanlık. Satış yapamıyor, para kazanamıyoruz. Aldığımız elde kalıyor, çöpe döküyoruz. 22 TL’ye aldığım kolokası 15 TL’ye satamadım. Ispanaklar eridi döktüm. Bu işi bırakacağım, yetişemiyorum. Mazot, elektrik zammı bizi mahvetti. Üretici üretmekten biz de satmaktan vazgeçeceğiz.”

Betül Çolak:

“Kur, elektrik ve akaryakıt zammı ülke insanını bitirdi. 21 yıldır kıyafet alıp satıyorum. Son zamanlarda büyük sıkıntı içerisindeyiz. Baş etmekte zorluk çekiyoruz. Çok zor günler yaşıyoruz. Kârsız iş yapıyoruz. Sırf kapatmamak için zararımıza satış yapıyoruz. Sattığımızı yerine koyamıyoruz. Yaşam kalitemiz düştü. Gelecek kaygımız arttı. Ne olacağını, ne yapacağımızı bilmiyoruz?”

Bayram Yılmaz:

“Köy köy gezip, sebze ve meyve satıyorum. Akaryakıt zammı bizi bitirdi. Depoyu doldurduğum günü unuttum. 100 TL’ye aldığım mazot bir köyden bir köye ancak yetişiyor. Üretici üretimi azalttı. Sebze ve meyve fiyatları uçtu. Hızına biz bile yetişemiyoruz, vatandaş nasıl yetişsin. Kilo kilo sattığımız ürünleri şimdi taneyle satar olduk. Bizi bu hallere düşürenler utansın. Mağusa’daki perşembe pazarına Güney Kıbrıs’tan gelenler olmasa, bu işi çoktan bırakırdık.”

Münevver Özükan:

“Geçitkale’de 19 yıldır, çocuk ve yetişkinler için ayakkabı, kıyafet ve iç çamaşırı satıyorum. Uzun zamandır sıkıntılarımız var. Kur yükselişi bizi zorluyor. Zor günler yaşıyoruz. Toptancılardan aldığımız ürünlerin fiyatı sık sık yükseliyor. Aldığımızı yerine koymak için biz de zam yapıyoruz. Şubat-mart ayı durgun sezon. Bu yıl okul kıyafetlerine tam 5 kez zam yapmak durumunda kaldık. Geçmiş yıllarda kıyafetlerin fiyatı yıl boyunca değişmezdi.”

Oğuz Güçeri:

“Ekonomik kriz büyüdükçe büyüdü. Esnaf ve vatandaş isyan noktasında. Esnaf satış yapamamaktan, vatandaş gelirine göre ihtiyacını karşılayamamaktan mutsuz, umutsuz. Ayakta kalabilmek için direniyoruz. Çok zor durumdayız. Kasayla alıp sattığım ürünleri, çöpe dökmemek için kiloyla alır hale geldim. Fiyatlar dengede değil. Sık sık etiket değiştirmek durumunda kalıyoruz. Bu ay elektrik faturamızı ödeyebilecek miyiz bilemiyoruz. Peş peşe yapılan zam karşısında küçük esnaf, özellikle Mesarya’daki küçük esnaf ayakta kalabilmek için tüm öz kaynağını tüketti. Bunun sonu yok, bir an evvel çözüm bulunmalı.”

YORUM EKLE
banner140
SIRADAKİ HABER

banner111

banner34

banner75

banner88

banner110