‘Griyle Mavi’

banner37

KİTAP ÖNERİSİ (4)

banner87
‘Griyle Mavi’
banner90
banner8

ALİYE ÖZENCİ

Osman Güvenir’in üçüncü şiir kitabında yer alan “Anneme” adlı şiiri, birçok kişinin duygularına tercüman oluyor

‘Griyle Mavi’

   Bugün Anneler Günü… Bugüne özel seçtiğim kitap, Osman Güvenir’in 2017’de yayımlanan şiir kitabı olan “Griyle Mavi”… Kitapta yer alan “Anneme” adlı şiir, sanırım bugünün anlamını en iyi şekilde anlatan dizilerden oluşuyor.

   Osman Güvenir’in 2017 yılında yayımladığı üçüncü şiir kitabı “Griyle Mavi” 113 sayfadan oluşuyor. Kitabın grafik tasarımı Ayfer Arslan Özdiken’e, kapak tasarımı ise Tahir Dönmez’e ait.

   Güvenir’in üçüncü şiir kitabı “Griyle Mavi” aşk ve sosyolojik temalarını işleyen bir özellik taşıyor. 

   Güvenir kitabı için, “Birinci ve ikinci kitaplarım ‘Bitmeyen Dua’ ve ‘Özümdeki Damlalar’, daha fazla soyut şiirden soyuttan gerçekçiliğe geçiştir. Romantizmin işlenişinin de şiirlere ayrı bir lezzet verdiğine inanıyorum. Ayrıca Griyle Mavi’de, insan olmanın rengi ve kokusu var.  Hatta eşitlik kavramlarını dahi şiirin akışında biçimlendirdim” dedi.
 

ANNEME...

Ne kadar sıcacıktı annemin yorgun elleri,

Saksılarda kalan kırmızı çiçekleri,

İçime akıttığı bütün güzellikleri,

Gözlerime çakılan siyah gözleri...

Onu anlatan şiirlerimin son dizeleri,

Ve benliğimde şekillenen tüm erdemleri...

Her zaman avuçlarında kalın nasırlar vardı,

Sanki geleceğin uzun yollarında koşardı,

Yılların ağır yükü vardı omuzlarında,

Mutlulukla mutsuzluğun karmaşasında,

Gülerken bile ağlayışında,

Ve Allah’a yalvarışında...

Ne kadar güzel bir ruhu vardı annemin, anlatamam!

Soğuk gecelerde,

Üstümü örtüşünde,

Analık güdüleriyle öpüşlerinde,

Sevgiyle ürperişinde,

Ve kuşların ötüşlerinde...

Bizim sokaktan her geçişimde,

Onu arar dururum hala.

Dalar giderim orada hatıralarla,

Sanki yıllarca örtük kalan köhne kapımızı açacak,

Ve yorgun kollarıyla beni kucaklayacak.

Belki gülecek,

Belki ağlayacak,

Belki de suskun ve durgun bakacak.

İşte o andır ki,

O bende bir anlam olarak kalacak,

Sanki o anlam benliğimde ve yüreğimde,

Yepyeni bir hayat bulacak.

Orada kaldı sanki annemin güzel hayali,

Sormak isterdim ona kötü kaderi,

Bitmeyen acıyla kederi,

İçinde kalan özlemleri.

Sonra sormak isterdim yine ona her şeyi,

Sormak isterdim,

Kahırla biten ömründe

Neden kucakladı eceli?

Ve o ömrün paha biçilmez bedeli...

Sanki çakılı kalırım zaman zaman oralarda,

Onun geçtiği özlem dolu sokaklarda,

Yıldız çiçekli mersin ağaçlarında,

Geçmişin çığlıklarında,

Komşu kedilerin ağlayışında,

Ve “Her yer karanlık” şarkısında...

İnanın!

Onun yüreğinde öylesine büyük bir nehir vardı,

Çağladıkça çağlayan,

Ağladıkça ağlayan...

Akardı gürül gürül o nehir içime,

İçinden gelen “yavrum” deyişine,

Emek emek bir yaşam verişine,

Özlemle acıların bölünüşüne,

Ve ağlarken gülüşüne...

Onu ne kadar özlediğimi bilemezsiniz.

Ne onun sevgisini,

Ne de benim sevgimi ölçebilirsiniz.

Ona ne kadar susamışım,

İçimdeki sevgi açlığına çare bulamamışım.

Zor anlarımın çaresizliğinde de,

Yine onun hayaline sarılmışım

Ve hayal dahi olsa,

Onu kucaklamışım...

Onunla yaşamışım...

Nedense asılı kalmışım basamaklarında geçmişin.

Öylece erimişim ufkumda ışıyan güneşin,

Hem soğukta,

Hem sıcakta ona “anne” deyişim

Yüreğimde alev alev yanan ateşim,

Ve suskun zamanlarda o büyük özleyişim...

Hala ruhumda yankılanıyor

Annemin sevgiyi anlatan bestesi,

Sanki beynimde dalgalanıyor anlam dolu güftesi,

Sevgi bulutuyla  içime dolan o güçlü sesi,

Bana bir hayat veren yorgun nefesi,

Menekşe renkli elbisesi,

Özlemlerimin son hecesi...                                           

Ve annemin son bilmecesi...

Rahat uyumasını dilerim Dikmen Tepelerinde,

Yorgun yılların sonrasında açan çiçeklerinde,

Görkemli mezarların eşitlik terazisinde,

Var olmakla yok olmak arasındaki geliş gidişte,

O gidişte,

Ve huzurlu bir bitişte...                                     

26 Nisan, 2010

(Griyle Mavi / sy. 17-20)

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER

banner75