Öğretmen, hem düşündüren hem de eleştirmeyi öğretendir…

Okul zilinin çalmasına ramak kaldı; ailelerde ve çocuklarda tatlı heyecan başladı. Çocuklar deyim yerindeyse öğretmenlere emanet olacak. Okul hayatın en önemli parçasıdır. Buradan öğretmen, öğrenci ve veli üçgeniyle bir bütüne doğru yol alırsın.
   Eğitim hususunda birçok şey yazıldı çizildi, yazılmaya da devam ediliyor; Bir hafta sonra okullar açılacak, öğrencilerimiz ders başı yapacak…
   Öğrenci öğretmen kucaklaşmasını tadan bilir, ekonomik krizin de etkisiyle devlet okullarındaki öğrenci sayısının artışına tanıklık etmeye devam edeceğiz.
   Ülkemizde bu güne kadar bakanlıktan tutun da öğretmene, müdüre, idarecisine kadar herkes eleştirildikçe eleştirilmiş…
   Öğretmenin kalitesinin daha yukarıya çıkarılması gerektiğini, üniversitelerimizden mezun olan öğretmen adaylarının daha iyi eğitim alması gerekliliğini kalemimin arkasına saklanmadan çok net ifade edebilirim…
   Yalnız bir insana dokunmak, öğretmen olmak çok da kolay değildir. Eğitim camiası için bugüne kadar edepsiz benzetmelerden tutun da ağzı alınamayacak cümle ve söylemlere kadar birçok şey söylendi.
   Öğretmenlik mesleği popülizme alet edilemez; bu mesleğin değerini icra eden bilir…
   Öğrencisini elinden tutup ayağa kaldıran kimdir?
   Sosyal medyada sorumsuzca eğitimcileri eleştiren kişileri yetiştiren kimdir?
   İnsana ahlaklı ve erdemli olmayı öğreten kimdir?
   Bu meslek başka mesleğe benzemez…
   Bu meslek saf bilgi değer etrafında şekillenen çıkar ilişkisine alet olmayan bir meslektir; kimse öğretmenleri kendi kişisel çıkarları uğruna popülizme alet etmeye kalkışmasın…
   Eğitimci toplumun temel yapı taşıdır, bu taşı incitmek toplumun atar damarını tıkamaktır, bu bilinç ve ahlak çerçevesinde hareket etmek gerekmektedir…

Toplumsal sevgi ve saygı…
 

Öğretmen okul, çocuk ve aile üçgeninde rol model konumundadır…
   Onun toplumdaki değeri ve saygınlığı her anlamda önemlidir, öğretmen sadece öğreten değildir…
   Saygıyı, disiplini veren, hem düşündüren hem de eleştirmeyi öğretendir…
   Öğretmen saygıyı hak eder…
   Okul bunu sağlayan kurum olmalıdır…
   Dersine iyi hazırlanmış öğretmen, kendinden emin okula gitmeli ve sınıfına girmelidir. Disiplin, gençlerin yaratıcı güçlerini kazanmaları için gereklidir…
   Düzen insan hayatının temelidir…
   Dış düzen, iç düzeni getirir. Dış düzen, birlikte yaşamayı ve ait olma duygusunu güçlendirir…
   Disiplin alıştırmalarla, tekrarlarla pekiştirilir…
   Anne ve babalara çocuk terbiyesinde “Disiplin mi, sevgi mi?’’ diye sorulduğunda sevgiyi seçiyorlar…
   Elbette çocuk terbiyesinde sevgi önemlidir…
   Ama bu çocuklara disiplin verilmeyeceği anlamına gelmez…
   Bir Türk atasözü ‘‘Çocuk mu aziz, terbiyesi mi daha aziz?’’ der…
   Bunun anlamı şudur: “Çocuk bizim çok sevdiğimiz varlıktır, ama onun disiplinli, terbiyeli yetiştirilmesi daha önemlidir.”
   Eğitimin hedefi bireye kendini nasıl daha iyi yöneteceğini öğretmek ve iyi insan, iyi vatandaş olarak yetişmesini sağlamaktır. Öğretimin hedefi ise bireyi bir iş, bir meslek sahibi yapmak ve üretici duruma getirmektir…
   Eğitim ve öğretimin yukarıdaki hedeflerine ulaşmak, günümüzde çeşitli nedenlerle engellenmektedir. Bu engelleri ortadan kaldırmak için eğitimin temeli otorite, toplumsal saygı, sevgi ve disipline dayanmalıdır…

 

YORUM EKLE

banner96