Uyuşturucuyla mücadele de bir başarısızlık öyküsüdür

Uyuşturucu bu ülkenin en önemli sorunlarından birisi haline geldi.

Gazetelerde uyuşturucu haberinin çıkmadığı gün yok.

Her yaştan, her kesimden insanlar uyuşturucudan yakalanıyor.

Yakalanan bazı kişileri gördüğümüzde çoğu kez hayret ediyoruz ama kişilere değil, onları bu belaya saran sisteme, şartlara bakmak gerekiyor.

Uyuşturucu sarmalı ağır ağır herkese dolanıyor.

En düşük yaştan en büyüğüne kadar…

Uyuşturucunun ortaokul, liselere kadar indiği, ilkokulların bile bu tehditle karşı karşıya olduğu söyleniyor.

Çocuklarımız, geleceğimiz uyuşturucu tehdidi altında.

Uyuşturucudan ölenler, sağlığını kaybedenler, uyuşturucu nedeniyle batağa saplananlar, suç işleyenler gittikçe artıyor.

Trafik kazalarının birçoğunda uyuşturucu etkisi olduğu söyleniyor.

Uyuşturucu toplumumuzu kemirirken, biz bu illetle mücadele edebiliyor muyuz?

Uyuşturucuyla mücadele edemiyoruz.

Hiçbir önemli konuyla baş edemediğimiz gibi uyuşturucuyla da mücadele edemiyoruz.

Evet, uyuşturucu tüm dünyanın sorunu, kolay bir mesele olmadığını biliyoruz.

Kolay bir mesele değil uyuşturucu ama bizim gibi küçücük bir ülkede uyuşturucunun nereden geldiğini, arkasında kimler olduğunu, elebaşlarını bulmak o kadar zor olmamalıdır.

Gerçekten bu sorunun üstesinden gelmek istiyor muyuz?

Bu ülkeyi yönetenlerin niyeti var mı gerçekten?

Uyuşturucu konusunda irade gösterebilecekler mi?

Bu konuyla ilgilenecekler mi yoksa ilgilenir gibi mi yapacaklar?

Bugüne kadar hükümetler hep ilgilenir gibi yaptılar.

Bugünkü hükümet de ilgilenir gibi yaptı.

Neden mi böyle söylüyoruz?

Uyuşturucu davaları için kişilerin kanını tahlil edecek bir laboratuarımız bile yok çünkü?

Devlet Laboratuarı yandıktan sonra bu tahliller yapılamaz oldu.

Aylardır yapılamıyor…

Sözde Türkiye’ye gönderiyorlar tahlilleri de gelmesini bekliyorlar.

Taşıma suyla değirmen döndürülmeye çalışılıyor, geç kalınıyor…

Uyuşturucuyu önemseyen yöneticiler böyle mi yapar?

Bu kadar ihmal eder mi bu konuyu?

Uyuşturucudan kurtulmak isteyenler için bir rehabilitasyon merkezimiz bile yok…

Yıllardır uyuşturucu müptelalarını Barış Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne kapatıyoruz.

O hastanenin, tüm iyi niyetli çalışmalara rağmen uyuşturucudan kurtulmak isteyenlere faydalı olmadığını defalarca deneyimlediğimiz halde, ısrar ediyoruz…

Bu konuda birçok şikayet yapıldı, yapılıyor, duymazdan geliyoruz...

Rehabilitasyon merkezi olmadığı için kişiler “Denetimli Serbestlik Yasası”ndan da faydalanamıyor.

Diyecekler ki “Rehabilitasyon Merkezi’ni yapmaya çalışıyoruz, binası bile hazır…”

Evet, biz de bekliyoruz… Binaları açıp, içini de dolduramadığınızı çok iyi biliyoruz.

Temenni ederiz ki seçim sonrası oluşturulacak yeni hükümet uyuşturucu konusunu, bilinçlendirme çalışmalarından, tedaviye, polisiye tedbirlere kadar her yönüyle ele alır…

Temenni ederiz ki bu ülkeyi yönetenler, uyuşturucunun ne kadar tehlikeli boyutlara ulaştığını kavrar…

YORUM EKLE